SeaQuest DSV

SeaQuest DSV, later SeaQuest 2032, was een Amerikaanse SF-reeks die van 1993-1996 liep. Waar de aarde nu ook op de zeebodem gekoloniseerd was, zorgde de UEO voor de bescherming van het belangrijkste: de oceaan zelf.

“The 21st century – Mankind has colonised the last unexplored region on earth – the ocean.

As captain of the Seaquest and its crew, we are its guardians,

For beneath the surface, lies the future.” 

Met deze openingszinnen verwelkomde Captain Nathan Bridger ons elke aflevering (van het 1e seizoen toch) aan boord van zijn SeaQuest DSV, waar DSV stond voor Deep Submergence Vehicle (duikboot dus). Deze duikboot was deel van de UEO, de United Earth’s Oceans Organisation. Voor wie de parallellen nog niet ziet: denk Captain Picard en z’n crew uit “Star Trek: The Next Generation” met de Enterprise en de United Federation of Planets, maar dan onder water… Dat was dan ook de grootste kritiek op de show, maar toch had hij z’n eigenheid.

Plot

We volgden immers niet alleen de belevenissen van de crew, maar ook een zwaar ecologisch thema was door de serie heen verweven. Ook was dit -samen met o.a. Babylon 5- een van de 1e series die zwaar beroep deden op special effects die computergegenereerd waren, en hier door “Toasters“, aan Amiga-computerfans wel bekend. Alles was computergegenereerd van buiten-effecten, en dat zag je ook, maar stoorde het verhaal niet.

Opmerkelijk aan de crew was ook de aanwezigheid van een dolfijn, Darwin, die dankzij wonderjongen Lucas Wolenczak (denk: Wesley Crusher) kon praten met zijn crew, weliswaar met z’n eigen dolfijns denken erbovenop.

3 seizoenen

In het 1e seizoen varen ze wat rond in deze nieuwe oceaan-wereld, spelen ze wat eco-politie, met in de seizoens-cliffhanger een verwoesting van het volledige schip. Seizoen 2 wordt iets militairder. Op dat moment had Roy Schneider, die Bridger speelde, de serie al verlaten, en hield hij zich niet in met commentaren:

“It’s childish trash… I am very bitter about it. I feel betrayed… It’s (the new season) not even good fantasy. I mean Star Trek does this stuff much better than we can do it. To me the show is now 21 Jump Street meets Star Trek.”

Einde seizoen 2 werd de gehele duikboot zelfs even getransporteerd… in tijd en ruimte. Daarmee startte seizoen 3 ook enkele jaren later: in plaats van 2018 bevonden we ons plots in 2032, en -door een mirakel- terug op aarde.

Kijken?

Versta me niet verkeerd, SeaQuest is en blijft leuke Sci-Fi om te zien, maar eerder als luchtig entertainment. Waar je je soms ergert in bepaalde scènes van “dit hadden ze beter anders gedaan”, kan je je soms toch wel vinden in een momentje van “goed zo, jongens”. Het blijft een ideale serie om bijvoorbeeld te binge-watchen als je 14 dagen thuis zit met de griep.

Wat mij betreft: indien ze trouw blijven aan het seizoen 1 mogen ze gerust hier ook een “Next Generation” van maken!

Meer weten?

Wikipedia

[imdb id=”tt0106126″]